Unieważnienie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 6 – c.d. VI

W kolejnej części przedstawiam swoje spostrzeżenia dotyczące unieważnienia postępowania przetargowego w oparciu o bardzo trudna przesłankę wskazującą za wystąpienie okoliczności i brak możliwości ich przewidzenia a więc braku interesu publicznego w kontynuowaniu postępowania.

Interes publiczny nie może być utożsamiany z interesem zamawiającego.

W orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej w pełni podziela się wykładnię tego pojęcia dokonaną przez Trybunał Konstytucyjny w uchwale z dnia 12 marca 1997 r., W 8/96, gdzie określono, że: 

„za interes publiczny należy bez wątpienia uznawać korzyści uzyskiwane w wyniku realizacji przedsięwzięć służących ogółowi w zakresie zadań ciążących na administracji rządowej oraz samorządowej, realizowanych w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych, związanych np.z ochroną zdrowia, oświaty, kultury czy porządku publicznego”.

Powołanie się na przesłankę unieważnienia, o której mowa w art. 93 ust. 1 pkt 6 pzp, wymaga od zamawiającego prawidłowego posłużenia się pojęciem „interes publiczny”, który nie musi być tożsamy z interesem zamawiającego. 

Zamawiający powinien zatem wskazać, jaki interes publiczny wymagał dokonania przez niego unieważnienia postępowania, gdyż tylko w ten sposób będzie bowiem w stanie udowodnić, że przesłanka ta wystąpiła.

W każdym wypadku zamawiający ma obowiązek wskazać, o jaki interes publiczny chodzi i udowodnić, że jest on na tyle ważny i znaczący, że bezwzględnie wymaga ograniczenia uprawnienia wykonawców.

Gdy zamawiający unieważnia postępowanie, powołując się na przepis art. 93 ust. 1 pkt 6, musi pamiętać, że dla unieważnienia postępowania z tej przyczyny niezbędne jest zaistnienie następujących przesłanek:

1) wystąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, że prowadzenie postępowania nie leży w interesie publicznym, czego nie można było wcześniej przewidzieć,

lub 

2) wystąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, że wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym, czego nie można było wcześniej przewidzieć. 

Sytuacja pierwsza odnosi się do zdarzeń zaistniałych pomiędzy wszczęciem a wyborem oferty. 

Druga – dotyczy natomiast zdarzeń zaistniałych pomiędzy wyborem oferty a podpisaniem umowy w sprawie zamówienia publicznego.

Istotą obu ww. sytuacji jest zaistnienie jako przesłanki ochrony interesu publicznego. 

Unieważnienie postępowania może nastąpić ze względu na interes publiczny, którego potrzeba ochrony sprawia, że dalsze prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia byłoby wbrew temu interesowi.

Sąd Najwyższy w wyroku z 18 listopada 1993 r., III ARN 49/93, stwierdził, że: 

„W państwie prawnym nie ma miejsca dla mechanicznie i sztywno pojmowanej zasady nadrzędności interesu ogólnego nad interesem indywidualnym. Oznacza to, że w każdym indywidualnym przypadku działający organ ma obowiązek wskazać, o jaki interes ogólny (publiczny) chodzi, i udowodnić, iż jest on na tyle ważny i znaczący, że bezwzględnie wymaga ograniczeń uprawnień indywidualnych obywateli”.

c.d.n.

 


Image