Uzupełnianie, poprawianie lub wyjaśnianie dokumentów na żądanie zamawiającego na podstawie art. 26 ust. 3 pzp – cz. 3

4. Termin na uzupełnienie

Artykuł 26 ust. 3 pzp wyraźnie wskazuje, że wyznaczenie terminu na dokonanie uzupełnienia to wyłączne uprawnienie i obowiązek zamawiającego. Należy jednak podkreślić, że termin ten winien być realny, to znaczy pozwalający w okolicznościach danej sprawy i w odniesieniu do rodzaju żądanych uzupełnień, na jego dochowanie przez wykonawcę. Z tego punktu widzenia zamawiającemu nie przysługuje zupełna dowolność w wyznaczaniu terminu. Z drugiej jednak strony, przepisy pzp wymagają na zamawiającym dbanie o szybkość prowadzonego postępowania, dlatego nie powinien on przy wyznaczaniu terminu kierować się wyłącznie potrzebami danego wykonawcy. 

Termin wyznaczany kilku wykonawcom wzywanym wspólnie w tym samym czasie, co do zasady powinien być określony jednakowo, jako wyraz zasady równego traktowania wykonawców. Jednak w określonych przypadkach, uzasadnionych okolicznościami, możliwe jest różnicowanie tego terminu z uwagi choćby na status wykonawcy (np. jeżeli jednym z wzywanych wykonawców jest podmiot zagraniczny) albo rodzaj żądanych dokumentów, oświadczeń czy wyjaśnień (por. wyrok KIO z dnia 28 grudnia 2012 roku, KIO 2766/12).

Wezwanie zamawiającego zawierające termin na dokonanie określonych uzupełnień ma charakter wiążący dla jego adresata. Nie oznacza to jednak, że zamawiający, na wniosek wezwanego wykonawcy, nie może wydłużyć pierwotnie wyznaczonego terminu. Pamiętać jednak należy, że decyzja w tym przedmiocie należy wyłącznie do Zamawiającego, wykonawca nie ma na nią żadnego wpływu i milczenie zamawiającego (wobec złożonego wniosku o wydłużenie terminu) nie może być rozumiane jako zgoda na jego wydłużenie (por. postanowienie KIO z 14 października 2008 r., KIO/UZP 1048/08). 


Image